Trajectcontrole

Veiligheid en milieu

Veiligheid en milieu zijn de twee kernbegrippen die door de Nederlandse overheid worden aangegrepen om de snelheid op onze snelwegen naar beneden bij te stellen en in de hand te houden. De meeste autogebruikers houden zich niet aan de geldende snelheidslimieten. Honderdtwintig op een lege snelweg midden in de nacht lijkt langzaam en noodt uit tot racen, maar is in de piekuren overdag misschien nog te hard.
In de afgelopen jaren werden op negentien plaatsen in Nederland trajectcontroles ingevoerd. Deze systemen blijken uitstekend te werken. In 2007 leverden deze negentien meetpunten gezamenlijk 75 miljoen euro op.

Rotondes en drempels

Snelheidsmetingen worden vooral gebruikt op snelwegen en rijkswegen. Op wegen waar overheidsdienaren naar een maximumsnelheid van dertig tot tachtig streven zijn de laatste jaren drempels en rotondes geplaatst. De rotonde - veel automobilisten leggen de klemtoon op de eerste drie letters – moet de doorstroming op kruispunten bevorderen. Aangezien de snelheid flink omlaag moet bij benadering van deze hindernis, is de rotonde ook goed te gebruiken om de veiligheid op voorheen gevaarlijke kruispunten in rijkswegen te verhogen.
De drempel is een aanslag op de vering van de auto. Sommige zijn zo idioot hoog, dat sleepsporen van trekhaken diepe markeringen hebben aangebracht in het asfalt. De drempel is uiteraard niet goed voor het milieu, de schokbrekers en de portemonnee van de automobilist. Plaatselijke overheden beogen met het opwerpen van deze kunstmatige heuvels vooral de snelheid te beteugelen in woonwijken.

Snelheidsbeteugeling

Het rijden door steden en dorpen is er door de drempels en rotondes niet leuker op geworden. De trajectcontrole is van een andere orde. Hiermee worden alleen snelheidsmaniakken benadeeld: de types die afremden bij het naderen van een flitskast om daarna de auto weer snel op te jagen tot hoge snelheid. Deze automobilisten vallen met het systeem van trajectcontrole door de mand.

Trajectcontrole

Door lussen in het wegdek wordt de passerende auto opgemerkt. Met infrarood licht wordt de kentekenplaat van de passerende auto geflitst. Een module zorgt voor een precieze tijdsvaststelling waarop de auto het eerste portaal passeerde. Een zelfde procedure, met meting en opslag van gegevens, gebeurt aan het einde van het traject. Met deze gegevens berekent een computer de gemiddelde snelheid van de auto. Ligt deze snelheid hoger dan de op het traject geldende maximumsnelheid, dan worden de gegevens doorgestuurd naar het CBS en krijgt de bezitter van de auto een bekeuring.

Ontduiking trajectcontrole

Het kenteken van de passerende auto kan niet altijd door de tekstherkenningssoftware van de trajectcontrole worden gelezen. Dit euvel treedt bijvoorbeeld op als een NL-sticker vlak naast het kenteken geplakt is. Als de apparatuur de foto niet kan lezen, wordt de foto doorgestuurd om door een mens van vlees van bloed te worden bekeken. De gedachte dat je het systeem van de trajectcontrole kunt ontduiken door met de kentekenplaat te knoeien hoort dus thuis in de Fabeltjeskrant.
Alleen wanneer je vlak voor een hoge vrachtauto rijdt kan de scanapparatuur het kenteken niet lezen. Er zijn twee meetpunten nodig voor de trajectcontrole. Het voldoet dus, om op het moment dat je door één van de twee lussen van de rijdt met de achterbumper tegen een achterliggende vrachtauto te kleven. Hiervoor is wel enige stuurmanskunst nodig. Goede timing is van vitaal belang om de trajectcontrole een loer te draaien.

Milieuaspect

Afremmen en weer optrekken is niet goed voor het milieu. Een constante snelheid is de beste manier om zowel energie als het milieu te sparen. Het zou goed zijn om meer aandacht te schenken aan dit aspect. Een constante snelheid komt het rijplezier ten goede, is veiliger en bovendien een goede bijdrage aan het milieu.

Meer informatie

Autonieuws
Opel naar Magna